Toon 73 Resultaat/Resultaten

Een reis door mijn hart

Leestijd: 4 minuten

Een tijdje geleden heb ik het boek “Reis door je hart” gelezen van David de Vos. Daarin stond dat God jou wil helpen om een reis door je hart te laten maken. Om erachter te komen waar jouw pijnplekken liggen, jouw littekens. Maar Hij gaat alleen die reis met je aan wanneer jij dat wilt en er klaar voor bent. Hij zal jou niet dwingen. Hij zal jou dan jouw pijnplekken laten zien, maar nooit meer dan dat je aankan.

Laten we samen die reis gaan maken

Toen ik dat boek uit had zei ik tegen God: “Ok Vader, laten wij die reis samen gaan maken. Ik vind het doodeng, maar ik wil er samen met U achter komen waar mijn pijnplekken liggen. En het belangrijkste, hoe kan ik ermee om gaan?”

In de afgelopen tijd merk ik dat er steeds meer dingen aan mij ‘gepresenteerd’ worden. God laat me zien wat mijn triggers zijn en Hij helpt mij om bewuster te zijn van wat ik voel.

Uitgediepte voorvalletje

Vandaag had ik weer een afspraak staan bij mijn therapeut. Toen ik onderweg was, dacht ik bij mezelf: Waar wil ik het vandaag over hebben? Toen zei ik tegen God: “Laat Uw Heilige Geest maar leiden wat het mag worden vandaag.” En dat heb ik geweten 😉 Ik begon te vertellen over een klein voorvalletje. Iets wat eigenlijk weinig voorstelt. Ik ging met de therapeut dat voorvalletje uitdiepen, want zij zei: “Daar zit vaak meer achter.”

Het voorvalletje was het volgende: ik zat een verhaal te vertellen en halverwege mijn verhaal werd er gevraagd of ik even stil wou zijn, want er was even iets interessants op de tv. Niks bijzonders zou je zeggen. Maar op dat moment werd er een pijnplek geraakt en werd ik bot en begon ik te mopperen over het feit dat ik m’n verhaal niet mocht afmaken. Dat gaf weer een negatieve reactie naar de ander toe en toen was het cirkeltje rond. Dan hebben we het nog steeds over iets kleins.

Ik mag er niet zijn

Uiteindelijk gaat het niet om over hoe klein of hoe groot iets is. Als een pijnplek word geraakt dan zet dat iets in gang. In mijn geval werd de pijnplek ‘Ik mag er niet zijn’ geraakt. Dat is iets wat de kleine Aida denkt en voelt, maar de volwassen Aida weet dat het nu anders is, alleen die pijnplek is mijn waarheid altijd geweest en die mag nu vervangen gaan worden voor de waarheid van God. Want dat is niet God Zijn waarheid. Mijn waarheid mag herschreven gaan worden.

Alleen vind ik dat heel moeilijk. Ik vond de confrontatie vanmorgen ook heel moeilijk. Ook omdat ik naar die persoon niet eerlijk gereageerd heb. Ik heb die persoon het gevoel gegeven dat er niks tegen me gezegd kan worden en dat alles om mij draait.

Hoe denkt U over mij?

Ik zit nu midden in het proces en ik mag vaker aan God vragen mij hierin te helpen. Ik mag gaan waarnemen hoe ik het doe zonder oordeel en mijn pijnplek/gevoelens/behoefte in contact brengen met God. Ik mag aan Jezus vragen om mijn wond te verzorgen en vragen aan God: “Hoe denkt U over mij?”

Ik vind de confrontaties met mezelf super lastig. Ik baal er dan van dat het zo is. Maar het is nu eenmaal zoals het nu is. Daar kan ik niks meer aan veranderen. Wat ik nu wel kan doen is kijken hoe ik daar anders mee om kan gaan. Hoe meer ik het waarneem zonder oordeel, hoe meer ik kan gaan leren om anders om te gaan met een situatie/trigger. Omdat de pijnplek uiteindelijk ook zal gaan afnemen.

Help Vader

Alleen zolang ik er tegen blijf vechten en eraan blijf irriteren, dan neem ik de kleine Aida niet serieus en neem ik dus mezelf niet serieus.

Één ding weet ik nu wel, dit kan ik niet zonder Zijn hulp. Afgelopen zondag kregen we te horen dat juist in het midden van je problemen/zonden je juist naar Hem toe mag gaan. Juist dan! Dus lieve Abba Vader: “Hier ben ik met al mijn tekortkomingen. Help!”

Gepasseerd station of toch niet?

Leestijd: 3 minuten

Keer op keer kom ik toch weer op hetzelfde station uit. Je denkt dat je een bepaald station al gepasseerd bent en dan gebeurt er iets (soms is het maar iets kleins) en ja hoor, sta je weer op dat station. Ik denk dan “huh, hoe dan?”

Een trigger gaat af

Een trigger gaat dan af. Dat kan door een ervaring van vroeger zijn waar je qua gevoel aan herinnerd wordt. Vaak klopt het gevoel van toen niet bij de situatie van nu. Al was ik me daar nooit bewust van. Het gevoel en de gedachtes overvielen me altijd. Ineens waren ze daar.

Tijdens m’n therapie heb ik geleerd dat dit niet klopt. Die gedachtes en gevoelens komen niet zomaar ineens uit de lucht vallen. Dit heeft altijd zo geleken omdat ik er nooit aandacht aan heb gegeven. Want dat deed pijn, en pijn heb ik altijd geprobeerd te vermijden. Wat op de korte termijn een prima oplossing leek, maar op de langere termijn niet.

Heart Clinic

In maart 2018 heb ik een Heart Clinic gedaan. Daar kwam naar voren waar mijn hart gewond is. Mijn eigenwaarde. Sinds ik me daar bewuster van ben geworden begin ik steeds meer die rode draad te ontdekken. Dat gaat zeker niet altijd gepaard met de gedachte dat ik dat prima vind. Ik vind het heel moeilijk. Want ik voel de pijn. Soms denk ik dan: Wat nu? Gaat het ooit beter worden?
Daarom merk ik dat wanneer er weer zo’n trigger af gaat, dat ik dat heel lastig vind. Want dan denk ik: Is die wond nog niet geheeld?

Laat Jezus jouw lasten dragen

Blijkbaar niet… En ik weet ergens ook wel dat dingen tijd nodig hebben. Ik ben nu pas dit nieuwe pad ingeslagen. Het pad waarbij ik niet alleen hoef te ploeteren. Maar een pad waarbij Jezus naast mij loopt en zegt: “Geef jouw lasten nu maar aan mij. Jij hebt er al genoeg jaren mee gelopen. Dit is niet wat Ik voor jou hebt gewild. Maar daarom ben Ik zo blij dat je Mij hebt gevonden, zodat Ik jou nu eindelijk kan helpen. Want jij kan dit niet alleen. Dat heb je zelf al ondervonden. Richt je op Mij en niet op die negatieve gedachtes. Je weet dat deze gedachtes niet van Mij komen. Ik ben er voor je en Ik zal jou nooit in de steek laten. Jij bent Mijn geliefde dochter.”

Wauw! Ik vergeet dat nog wel eens.. Ik ben gewend om zelf te moeten werken en dat hoeft nu niet meer. Alleen is het lastig om dat los te laten. Maar dat is niet erg. Hij weet dat en Hij rent nog steeds niet weg.

No mountain to high

Vandaag was de titel van de preek: “No mountain to high”. Voor Hem is niks te moeilijk of te zwaar. De bergen die ik tegen kom hoef ik niet zelf proberen te trotseren. Want ik weet dat dat me alleen niet gaat lukken. Hij kan bergen verplaatsen of zelfs verpletteren!
Laat Hem doen waar Hij goed in is en dan doe ik waar ik goed in ben mede dankzij Hem.

Dank U Vader dat ik U heb leren kennen. Ik hoop dat meer mensen die U nog niet kennen U ook zullen leren kennen. Want U brengt zoveel liefde en licht met U mee. U brengt licht in de duisternis en ik denk dat een hele hoop mensen een lichtje kunnen gebruiken in hun duisternis. U bent goed en ik wil iedereen zegenen met Uw liefde. In Jezus’ naam, Amen.

Mijn redding ligt in rust en inkeer

Leestijd: 3 minuten

Vorige week schreef ik dat mijn scheidingslijn tussen in de rust blijven en gefrustreerd voelen heel erg dun is bij mij. Hoe mooi is het dan weer dat ik afgelopen zondag weer een mooie boodschap mee kreeg. Een mooie bemoediging die ik net weer even nodig had! Dank U Vader!
Het thema was: Eindelijk Rust. Ja, je leest het goed. Als je denkt dat jouw Vader niet weet wat er in je omgaat? Nou, dat weet Hij dus echt wel 😉 Ik kan het beamen!

Vijf manieren hoe de Heilige Geest je kan leiden

Er werden 5 manieren genoemd hoe de Heilige Geest jou kan leiden in je rust:

  1. In de liefdevolle zorg van jou Vader
  2. In het volbrachte werk van Jezus
  3. Op het fundament van Gods Woord
  4. Onafhankelijk van mensen
  5. Via innerlijke rust en vrede
De Heilige Geest

Laat je leiden door de Heilige Geest, vind daar jouw rust. Zoals Joseph Prince ook zegt: Rest is Holy Spirit Directed Activity. Oftewel: Rust is een activiteit geleid door de Heilige Geest. Maar hoe je dat dan, vroeg ik me af. Want ja, ik voel wel eens wat, maar is dat dan mijn eigen gevoel of is dat het gevoel vanuit de Heilige Geest? Ik vind dat best lastig. Ik denk dat het bij mij te maken heeft met het vertrouwen. Vertrouwen dat het gevoel vanuit de Heilige Geest komt en daar ook op durven varen. En dat gaan we nu ook doen! Wij zijn de boot ingestapt en gaan het avontuur aan, samen met Hem. Wij hebben namelijk vandaag “Ja” gezegd tegen een nieuwbouwwoning in Zeewolde. Ieew, spannend!!!

Afgelopen woensdag waren we in Zeewolde om daar rond te kijken. We hadden heerlijk geluncht bij een klein haventje en daarna zijn we op de bouwplaats geweest. Toen we daar beiden stonden zeiden we tegen elkaar “Ik ervaar hier rust!”. Ja, daar is het woord weer 😉

Vertrouwen op de Heer

Nu komt er een spannende, maar ook leuke tijd eraan. Bedenken wat je allemaal wilt in het huis, financiering aanvragen, etc, etc.. Mijn grootste uitdaging zal zijn: me niet te veel zorgen maken over van alles en nog wat, maar vertrouwen op de Heer dat hij ons gaat leiden en helpen.

Ik las gisteren de volgende tekst die hier mooi op aansluit:
“Zorgen maken is het nemen van verantwoording over dingen die niet voor je bedoeld zijn. Zorgen zijn een gebrek aan vertrouwen in de Schepper van dit universum. Zorgen maken je wijs dat je de dingen aankan die je simpelweg niet aankan. Je verslaat deze zorgen door je te richten op Diegene die wel wat kan doen aan deze situatie. Uiteraard is het goed om verantwoordelijkheid te nemen, maar dat betekent dat je alleen maar weet waar jij stopt en waar God begint.“

Ik maak me zorgen-modus

Ik ga deze tekst maar eens vaak lezen 😉 Want al heel snel schiet ik in de ik-maak-me-zorgen-modus, maar daardoor vergeet je ook te genieten. En onze liefdevolle Vader wil juist dat wij genieten. En Hij voorziet wel. Zoals in die tekst ook staat, je moet weten wanneer het niet aan jou is om die bepaalde situatie op te lossen, want dat lukt je toch niet. Maar Hem wel!

Zorgen maken het hart van een mens verdrietig,
maar een bemoedigend woord maakt het weer blij.
Spreuken 12:25

In rust en inkeer ligt jullie redding.
In geduld en vertrouwen ligt jullie kracht
Jesaja 30:15

Laat je niet frustreren en zoek Zijn rust op…

Leestijd: 3 minuten

Afgelopen week heb ik veel meer Zijn rust ervaren. Daarom was er nog geen nieuwe blog van mij verschenen 🙂 Afgelopen week heb ik ervaren dat het stapje terug doen in mijn werk, geen stapje terug was, maar een stapje vooruit. Want doordat ik juist een half uurtje minder ben gaan werken per dag, kreeg mijn lichaam meer rust en voelde ik me beter. En dat is juist een stapje vooruit!

Lichaam blij

Iedere dag dat ik thuis kwam heb ik heerlijk ontspannen in het zwembad gezeten en boeken gelezen in het warme zonnetje. Ik denk dat mijn lichaam deze week heel blij met mij was en daardoor werd ik ook weer wat blijer van mijn lichaam.

Dunne scheidingslijn tussen rust en frustratie

Ik merk wel dat de scheidingslijn tussen frustratie over mijn duizeligheid en hoe ik me voel EN in de rust blijven en me daardoor beter voelen, heeeel dun is. Ik merk dat ik heel makkelijk van rust naar frustratie schiet, maar ook andersom. Het kost me vaak veel moeite om aan de kant te blijven van rust. Gelukkig uit ik dat meer in woorden, dan vroeger, naar Sven toe en dan weet hij net de goede dingen te zeggen om zo de frustratie en stress weer los te laten. Dank U Vader dat U zo vaak via Sven spreekt.

Ergens weet ik ook wel dat frustreren niet helpend is, maar blijkbaar ben ik ook maar een mens net als vele anderen 😉

Shower of Blessings

Afgelopen dinsdag was de laatste Connect. Deze Connect-ronde was erg gaaf! Als afsluiting deden we een “Shower of Blessings”. Wauw, dat was heel mooi!

De groep werd in 2-en gedeeld, en steeds mocht er iemand in het midden staan en de mensen om die persoon heen deelde zegeningen uit. Uiteraard was dit weer even een frustratie-puntje van mij, want ja, ik durf nog steeds niet hardop een zegen uit te spreken. Maar er werd deze keer gevraagd of iemand wat kernwoorden wou opschrijven van iedere persoon, zodat diegene het mee naar huis kon nemen. Nou, dat ging me beter af! Ik schreef hele vellen vol, met woorden die gezegd werden door anderen en soms kwamen daar ook mijn eigen woorden tussen door.

Dus heb ik toch stiekem een beetje meegedaan, maar dan niet hardop. Ik kreeg mee dat ik op schema lig en dat ik mezelf niet hoef te vergelijken met andere gelovigen. Ik ben op het juiste pad. Ook werd mij verteld dat ik met mijn armen omhoog mag gaan staan en zeggen tegen de Vader “Hier ben ik”.

Hier ben ik

En dat is zo “Hier ben ik, zoals ik ben. Met mijn strubbelingen, met alles erop en eraan.” En Hij zegt: “Dat is mooi. Jij bent mooi zoals jij bent. Ik hou van jou!”

I am who You say I am…

Leestijd: 4 minuten

Afgelopen week ging het niet allemaal vanzelf. Ik voelde me in de duisternis lopen waar ik maar niet uit kwam. Ik wou een hele hoop, maar voor mijn gevoel werkte mijn lichaam totaal niet mee en daardoor de rest van mezelf ook niet. Alles kostte moeite en energie. Ik wist dat ik in een negatieve spiraal zat, maar ik wist niet hoe ik daar uit moest komen.

I did it!

Toch had ik donderdag een overwinning behaald! Ik had moed gekregen van de liefdevolle Vader om aan mijn werkgever aan te geven dat ik toch een stapje terug wou doen qua werkuren. Ik zag een hele berg, maar mijn werkgever niet. Die reageerde: “Het is ok vanaf mijn kant. Dit is juist wat ik bedoelde. Dat jij aangeeft wat wel en niet kan. En ik steun jou in jouw dalen.” Ook mijn team reageerde er goed op: “Goed dat je voor jezelf kiest. Wij missen jou liever een half uurtje per dag, dan hele dagen per week.”
Yes! I did it! 😀

Vicieuze cirkel

Dit weekend heb ik veel rust gepakt. Ik heb geprobeerd om het naast me neer te leggen dat ik dingen zou moeten kunnen. Want als ik dat denk, dan volgt er frustratie omdat het niet lukt. En wanneer er frustratie komt, dan voel ik me nog negatiever. Kortom, ik kom dan in een vicieuze cirkel terecht wat mij nergens brengt, behalve dat ik dan in de duisternis blijf lopen en geen enkel lichtpuntje meer zie.

Richt je op het licht

Doordat ik meer rust heb gepakt, voelde ik me vanmorgen tijdens de dienst ook beter en kon ik weer uit volle borst aanbidden! Yeah! En iemand zei tegen mij: richt je op het licht. Al is het maar een streepje licht. Dat is al genoeg. En ga dingen doen waar je blij van wordt, ook al moet je jezelf er af en toe tot dwingen.

Vanmorgen werd er gesproken over de 7 mogelijk veroordelingen in je leven:

  1. God
  2. De duivel
  3. De wet
  4. Mensen
  5. Je oude natuur
  6. Je hart (geweten)
  7. Je verleden en toekomst
Automatische piloot

Ik was verrast door punt 5. Ik had dat niet gekoppeld aan veroordeling. Maar het is wel iets waar ik nu vaak tegenaan loop. Dat je in de automatisch piloot schiet en reageert zoals je altijd gereageerd hebt. En dat vind ik lastig. Ik ben nu bewuster van dat het gebeurt. Bewust onbekwaam fase, werd mij onlangs verteld. Je bent bewust dat je dingen doet die niet helpend voor jezelf zijn. En dat kan me soms dan intens verdrietig maken. Een emotie die ik normaal gesproken nooit zou voelen, omdat ik dat niet toe liet.

Dat station ben ik gelukkig wel gepasseerd, al vind ik het soms zo lastig om zoveel te voelen. Er was natuurlijk een reden dat ik die emoties niet voelde, want het voelt niet fijn. En soms frustreert het me of wordt ik boos op mezelf dat ik toch weer in die automatische piloot schiet. Dan denk ik achteraf, “Waarom?”. Maar ergens weet ik ook wel dat iets wat je al jaren op manier A hebt gedaan, je niet even in 1,2,3 op manier B gaat doen.

Geduld en oefening

Ik weet dat ik het nu niet alleen hoef te doen. Hij helpt mij. Hij steekt Zijn hand naar mij uit als ik het even niet meer weet. Hij wil een goed leven voor mij, omdat Hij zielsveel van mij houdt. Want Hij heeft het leven niet bedoelt om niet te genieten of om in die duisternis te lopen. Hij heeft een plan met mijn leven, een mooi plan! Een plan die Hij weet, maar ik nog niet. Maar daar mag ik achter gaan komen. Ik heb hoge verwachtingen en ik ben nieuwsgierig naar Zijn plan. Yeah! Wat kan geloven soms zo moeilijk zijn, maar wat kan het ook zo mooi zijn!

Rust om te aanvaarden en moed om te veranderen

Leestijd: 4 minuten

God, geef mij de rust om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen, en moed om te veranderen wat ik kan veranderen, en wijsheid om onderscheid te maken tussen deze twee.

Te veel zelf aan het werk

Ik kreeg de bovenstaande gebedstekst vandaag mee van m’n therapeut. Heel mooi verwoord en eentje om over na te denken 🙂 Ik vertelde haar dat de afgelopen 2/3 weken met veel ups and downs ging. Dat ik merkte dat de laatste tijd de vermoeidheid en duizeligheid weer veel aanwezig zijn en dat ik daar van baal en het mij frustreert. “Je bent veels te veel zelf aan het werk en dat ga je niet redden”, zei ze. Tsja, daar had ze wel een goed punt. Ik red het ook niet zelf. Ik kan geen knop omzetten om mijn vermoeidheid en duizeligheid te genezen.

… om te aanvaarden wat ik niet kan veranderen…

Aanvaarden dat ik moe ben, aanvaarden dat ik duizelig ben. Pfff.. Dat is moeilijk zeg! Maar door het te aanvaarden vind ik rust. Want dan stop ik met vechten. In plaats van vechten mag ik het ook bij God neerleggen. Hij wil me graag helpen, maar als ik het allemaal zelf blijf doen, dan krijgt Hij ook niet de ruimte om mij te helpen.

…en moed om te veranderen wat ik kan veranderen…

Ik kan mijn vermoeidheid en duizeligheid niet veranderen, maar ik kan wel acties ondernemen om mijn lichaam meer rust te geven. Vanmorgen kreeg ik de vraag “Wat zou jouw lichaam zeggen als die nu mocht spreken?”. Ik zei eigenlijk vrijwel meteen: “Dat het aantal uur dat ik nu per dag werk te veel is”. “Welke actie zou jij nu kunnen nemen?”, vroeg ze.

Ik zei: “Aangeven dat ik toch een stapje terug wil doen, terug naar 7u per dag”. Alleen ik heb daar erg veel moed voor nodig. Want op het moment dat ik dit denk of zeg, dan komen meteen de gedachtes omhoog “Je gaat weer achteruit. Je kan niet eens normaal een 8-urige werkdag draaien, je raakt straks nog je baan kwijt, etc etc..” Ik weet dat die gedachtes niet waar zijn en ik weet dat ik goed voor mezelf moet zorgen.

Goed voor jezelf zorgen

Het goed voor jezelf zorgen deed me denken aan een verhaal uit de bijbel. In Johannes 8:3-11. Een vrouw pleegt overspel en wordt bij Jezus gebracht. Zij staat in het midden en haar aanklagers staan om haar heen. Ze willen dat ze gestenigd wordt. Jezus zegt “Wie van jullie zonder zonde is, laat die als eerste een steen naar haar werpen”. Iedereen druipt 1 voor 1 af en zij blijft alleen met Jezus. Jezus zegt “Waar zijn ze? Heeft niemand u veroordeeld?”. “Niemand Heer”, zei ze. “Ik veroordeel u ook niet, zei Jezus. “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”.

Dat Hij tegen de vrouw zegt “Ga naar huis en zondig vanaf nu niet meer”, betekent niet dat ze vanaf nu geen fouten meer mag maken. Nee, Jezus is genadevol, maar Hij wil alleen dat die vrouw goed voor zichzelf gaat zorgen. Want hij weet dat die andere situatie haar geen goed deed.

Verantwoordelijkheid nemen

Jezus wil dat ik mijn ogen op Hem gericht houdt en dan zullen mijn aanklagers langzaam 1 voor 1 af gaan druipen. Ook wil Jezus dat ik goed voor mezelf ga zorgen. Ik heb dit misschien in het verleden niet gedaan en af en toe voel ik me daar nu ineens schuldig over. Maar ik denk dat God dit juist aan mij laat zien, zodat ik daar mijn verantwoordelijkheid in kan nemen maar ook zijn genade ervoor kan ontvangen.

Vragen om moed

Nu gaan we vooruit kijken en krijg ik de keuze om het anders te doen dan wat ik altijd gewend was. En ik weet dat ik het nu niet alleen hoef te doen. Hij is bij mij en Hij helpt mij. Maar dat neemt niet weg dat ik het super, super, super moeilijk vind. Ik heb altijd op manier A geleefd en gereageerd en nu ga ik het anders doen. Maar ik ga God om moed vragen en dan ga ik een stap nemen om goed voor mezelf te zorgen.

Bidden jullie weer voor mij mee?

Zet Jezus in het midden, want Hij is het licht..

Leestijd: 3 minuten

De afgelopen week gaat het qua emoties op en neer. Het ene moment geniet ik van de kleine dingen, het andere moment ben ik erg verdrietig en frustreert het mij enorm dat ik dagelijks last heb van mijn duizeligheid. Na 7,5 jaar zou ik willen dat het niet constant aanwezig is. Ik krijg steeds vaker van die momenten dat ik er echt klaar mee ben! Ik wil leven en niet overleven. Ik wil dat de duizeligheid niet mijn dagelijks leven beïnvloed.

Jezus in het midden

De mensen om mij heen zien het niet aan de buitenkant, maar van binnen ben ik soms in gevecht om toch de dingen te kunnen die ik wil doen. En vaak betaal ik er toch een ‘prijs’ voor. Maja, wat moet ik anders? Helemaal niks meer doen? Dat is voor mij geen optie. Daarvoor wil ik dingen te graag blijven doen.

Vanmorgen kregen we te horen dat we Jezus in het midden moeten zetten en niet onszelf met alle aanklagers om ons heen. Wanneer je jezelf in het midden zet, dan ben je alleen maar bezig met jezelf en je problemen en richt je je ogen niet op Jezus.

Er is geen duisternis wanneer er licht is

Zit je diep in de duisternis? Laat Jezus erbij komen, want Hij is licht. En wanneer er licht is, dan is er geen duisternis.
Dat klinkt heel fijn en makkelijk? Alleen ik ervaar dat als heel moeilijk. Als ik in de duisternis zit, dan voel ik me steeds verder van Jezus vandaan gaan. Ik voel me dan negatief en Zijn woorden raken me dan minder in mijn hart.

Ik voel het niet

Soms heb ik het gevoel dat Hij mij in de steek laat. Ik merk geen genezing van mijn duizeligheid. En dan voel ik me alleen. Vanmorgen tijdens de aanbidding had ik het heel moeilijk en kwam er veel verdriet eruit. Ik zag iedereen blij zingen en springen en ik dacht alleen maar “Nou, leuk allemaal, maar ik voel het gewoon niet!”. Ik zong niet mee, want het kwam er niet uit.

Duisternis heeft niet het laatste woord

Ik merk dat momenteel mijn geloof heel erg op de proef gesteld wordt. Soms denk ik, het gaat toch allemaal niet werken, want ik zie niks gebeuren. Het klinkt misschien heel zwart-wit, maar dat is momenteel mijn gevoel.

Ik probeer me vast te houden aan het volgende: De duisternis heeft NIET het laatste woord. Voor mij is er licht!
Bid jij voor mij mee?

Jij bent God’s Power Chick! Zijn diamant

Leestijd: 3 minuten

Vandaag was ik in Amersfoort bij het evenement God’s Power Chicks – I’m still here met o.a. Joyce de Vos. Wauw, wat was dat een gave dag! Vrouwen die niet gegaan zijn hebben echt wat gemist. Wat een power, energie en bemoedigingen. Hier kan ik nog wel even op teren.

Negatieve spiraal

Halverwege deze week twijfelde ik nog of ik wel zou gaan zaterdag, gezien de zware week. Maar ik ben blij dat ik gegaan ben, want anders had ik mijn boodschap gemist 😉

Van de week toen ik in een negatieve spiraal zat en een houding had van ‘laat alles maar ik heb geen vertrouwen meer-moment’, toen zei Sven tegen mij dat ik niet zoveel zelf aan het werk moest gaan, maar dat ik echt mag rusten en vertrouwen op de Heer. En ik dacht “Jaja, lekker makkelijk allemaal, maar dat lukt me nu niet en ik vind het irritant dat je dit allemaal zegt. Kun je niet wat anders zeggen of het anders formuleren zodat het minder confronterend klinkt?”

God plaatst mensen op jouw pad

En vandaag zei Joyce de Vos heel mooi: “God plaatst mensen op jouw pad om jou beter te maken. Ook al vind je de confrontatie niet altijd even fijn.” Tsja, euhmm…… ik moest toen meteen even aan dat gesprek met Sven denken van afgelopen week….

Het proces

Soms moet je door een proces en zo’n proces kan lang of kort duren. Dat weet je niet en dat kun je ook niet forceren. Het slijpen van een diamant kost ook veel tijd, ook dat kun je niet forceren. Dus totdat je een mooie, geslepen diamant bent, zul je door processen of situaties heen moeten die niet altijd even makkelijk zijn. Maar je hebt situaties nodig om te weten wat er in je hart leeft.

Vertrouw op Hem

Vertrouw op God, diegene die jou gemaakt heeft. Vertrouw erop dat hij vervelende en/of pijnlijke situaties ten goede gaat brengen. Komen die situaties vanuit Hem? Nee! Maar kan Hij ze ten goed brengen? Ja!

Durf te praten over jouw dieptepunten en bemoedig elkaar hoe het hoogtepunten kunnen worden. Want dat is wat onze liefdevolle Vader doet! En Hij zal daar nooit mee stoppen. Je bent sterker dan je denkt. Als je zwak bent, ben je sterk! Ook al voel je je niet sterk, jij bent het wel! Vergeet dat nooit en herhaal dit meerdere keren voor jezelf, elke dag, totdat je er zelf in gaat geloven. Want jij bent een Power Chick, een mooie diamant. Jij mag er zijn. En zoals een diamant licht nodig heeft om te schitteren, mag jij ook het licht in stappen om te gaan schitteren. Wees niet bang, maar durf te geloven in jezelf zoals jouw Vader in jouw geloofd! Want Hij heeft jou vast. Je bent veilig.

Dit was een greep van alle bemoedigende Woorden die ik vandaag heb mogen horen en graag met jou wil delen.

Sta op en schitter, je licht is gekomen, over jou schijnt de luister van de HEER.
Jesaja 60:1